Pani Anita Rzepka doskonale wie, że rozwijanie wrażliwości emocjonalnej oraz chęci działania na rzecz ochrony przyrody należy zacząć już w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Wtedy to dziecko jest najbardziej podatne na wpływy otoczenia i przejawia ogromną plastyczność psychiczną, dużą zdolność przyswajania nowych umiejętności i wiadomości, stąd konieczność doskonalenia takich umiejętności jak: umiejętność obserwowania, przeżywania czy doświadczania. Dziecko w młodszym wieku szkolnym podczas bezpośredniej obserwacji np. na wycieczce lub wykonując proste doświadczenia, przyswaja sobie różne wiadomości, a przy okazji doskonali spostrzegawczość, systematyzuje wiedzę o otaczającym je środowisku społeczno-przyrodniczym i na bazie tego kształci umiejętność analizowania i formułowania wniosków.

Rzadko się zdarza, żeby uczniowie tak dużo wiedzieli na temat segregacji śmieci jak Ci z Ib… Goście mieli okazję zaobserwować w działaniu pierwszoklasistów, którzy posegregowali śmieci do kolorowych worków. Nie popełnili przy tym żadnego błędu!

Doskonale też odpowiedzieli na pytanie kluczowe, które brzmiało: Co stałoby się ze środowiskiem przyrodniczym, gdybyśmy nie segregowali odpadów?

Mali ekolodzy wiedzieli też, jak ważne są działania, dzieci i dorosłych na rzecz ochrony środowiska. Przypomnieli sobie, że niedawno byli na wycieczce w Balczewie, gdzie poznali etapy przetwarzania tworzyw sztucznych w ekologiczny sposób.

Z ogromną przyjemnością oglądałam pierwszaków w działaniu, ale żeby tak było najpierw nauczyciel musiał dobrze pogłówkować w domu, żeby ta półtoragodzinna lekcja była dla uczniów intelektualną przyjemnością. Nie dziwię się, że wszystkie klamerki znalazły się na zielonej kartce, bo to znaczy w języku uczniów: Było świetnie! Dużo się dziś nauczyliśmy! Dobra robota!

Dziękuję pani Anicie Rzepce i towarzyszącej jej podczas zajęć pani Natalii Baranowskiej za zaproszenie mnie na tę ekologiczną ucztę.

Marzena Wolska

Tym razem panie: Małgorzata Wiland i Emilia Pałecka przeprowadziły zajęcia informatyczne związane z wykorzystaniem narzędzi i aplikacji komputerowych służących do tworzenia projektów graficznych: Canva, WordArt. Temat lekcji brzmiał: Canvowe wariacje z kartką wielkanocną. Wielkanoc kojarzyła się dzieciom z: pisankami, zającem, barankiem z masła, koszykiem ze święconką, babką, palmą i… kartkami świątecznymi. A kartki przynosi listonosz…  A jak mowa o listonoszu, to zaraz wszystkim przychodzi na myśl nasza pani Ewa, która mimo, że jest już na emeryturze, odwiedziła uczniów i opowiedziała o swojej pracy. Na koniec spotkania pani listonosz wręczyła  każdemu z nich kartkę z życzeniami, która wywołała uśmiech na twarzach trzecioklasistów. Brawo za pomysł Drogie Prowadzące! Potem uczniowie z zapałem oddali się zadaniu przygotowanemu przez nauczycielki, czyli  tworzyli własne kartki świąteczne i  życzenia za pomocą narzędzia Canva. To trudne zadanie, ale trzecioklasiści poradzili sobie świetnie. Obserwujący mogli podziwiać dzieła uczniów, gdyż zostały one wydrukowane na drukarce zakupionej  dzięki środkom z  projektu. Uczniowie w parach ocenili swoje prace, wskazując mocne strony i ewentualne elementy do poprawy, których nie było zbyt wiele. Scenariusz zajęć opiera się na koncepcji kształcenia wielostronnego W. Okonia. Poznanie świata odbywało się za pośrednictwem aktywności spostrzeżeniowej i działaniowej uczniów, a o to właśnie chodzi we współczesnej szkole. Gratuluję pani Małgorzacie Wiland i pani Emilii Pałeckej świetnie przygotowanej i przeprowadzonej lekcji, a uczniom klasy 3 c aktywności i wykorzystania swoich cyfrowych umiejętności. 

Marzena Wolska

Panie: Katarzyna Wachowska i Izabella Forgiel zastosowały podczas lekcji na temat: Podróże kształcą- poznajemy kraje anglojęzyczne metodę  WebQuestu, która zawiera następujące  komponenty: wprowadzenie - rodzaj wstępu nakreślającego w jakiej sytuacji znaleźli się uczniowie; zadanie - opisujące oczekiwania nauczyciela co do tego, jak ma zostać rozwiązany problem i jak ma zostać przedstawione rozwiązanie; procedurę - czyli opis sposobu realizacji zadania; źródła - czyli listę zasobów niezbędnych do wykonania zadania; ewaluację - określenie sposobu oceny efektów pracy, który może zawierać listę kontrolną, pozwalającą uczniom na samoocenę własnej pracy  i sprawdzenie, czy zawarli wszystkie pożądane elementy zadania w odpowiedni sposób; podsumowanie - czyli końcową konkluzję zamykającą poszukiwania. Dzięki metodzie WebQuestu uczniowie rozwijali krytyczne myślenie, wybierali i selekcjonowali informacje, korzystali z różnorodnych źródeł internetowych. Metoda ta wymagała od uczniów refleksji i dostosowania formy informacji do ich potrzeb, przez co uniemożliwiła bezrefleksyjne kopiowanie i wklejanie danych, często bez poszanowania praw autorskich. Dzięki tej metodzie uczniowie klasy 8a stworzyli notatkę na bloga opisującą jeden z krajów anglojęzycznych najpopularniejsze wśród turystów miejsce w tym kraju. Ósmoklasiści wywiązali się z tego zadania znakomicie! 

Prowadzące zadały też pytanie kluczowe, które brzmiało:  Czy sneakersy są jadalne? Odpowiedź wydawała się prosta, ale uczniowie klasy 8a przewidzieli podstęp i nie odpowiedzieli od razu. I dobrze! Odpowiedź nie była jednoznaczna, bowiem sneakersy  to …buty, a tych nie można zjeść jak podobnie brzmiących snickersów.

Kolejna wspaniała lekcja, która pozwoliła uczniom i obserwującym zanurzyć się w języku angielskim. Dziękuję pani Katarzynie Wachowskiej i pani Izabelli Forgiel za jej przygotowanie i poprowadzenie, a uczniom za to, że pływali swobodnie w słownictwie i czasach.  

 Marzena Wolska

W trakcie zajęć zaszła swoistego rodzaju korelacja edukacji informatycznej, przyrodniczej i społecznej. W czasie zajęć uczniowie wykonywali bardzo interesujące zadania, odczytując kody QR, poszukując w Internecie wybranych informacji oraz programując ozobota.

Ich praca opierała się na aktywnym i twórczym działaniu o charakterze ekspresyjnym. To bardzo dobrze, bo kształtowanie innowacyjności, przedsiębiorczości i życiowej zaradności należy do najważniejszych zadań dydaktyczno – wychowawczych współczesnej szkoły. Jednym z jej wyznaczników jest otwartość na doświadczenia, do czego bardzo często niezbędne jest myślenie i działanie nieszablonowe, kreatywne i spontaniczne. To wszystko było na tej lekcji. Drugoklasiści stworzyli wspaniałe prezentacje związane z wylosowanym miastem, niektórzy wzbogacili je nawet o animacje i inne ozdobniki, które niewątpliwie podniosły wartość pracy. Podczas projektowania prezentacji zwrócili uwagę na: umiejętne zastosowanie kolorów, poprawną pisownię, podanie autora lub autorów, załączenie listy i źródeł wykorzystanych materiałów innych osób – pełen profesjonalizm.

Podczas lekcji pojawiły się między innymi elementy robotyki. Jednym z zadań było programowanie ozobota. Na podstawie przygotowanych przez nauczyciela kodów QR uczniowie poznali ozokody, dzięki którym wydawali robotom polecenia.

Ten miniaturowy robot zaliczany jest do tzw. „Line followerów”, czyli podążających wzdłuż wyznaczonych linii. Rozpoznaje też kolory oraz reaguje na polecenia, tzw. „OzoKody” np.: jeździ po wyznaczonych liniach, obraca się, podskakuje, zatrzymuje się, zawraca. Nasi młodzi programiści wspaniale wywiązali się z zadania – zaprojektowali drogę ozobotom, bawiąc się przy tym doskonale i mocno ćwicząc swoje mózgiJ

Obserwujący znowu chcieli się zamienić miejscami z uczniami, ale musiało im wystarczyć przyglądanie się z bliska jeżdżącym pojazdom.

Nie dziwię się im, bo dobrze przygotowana lekcja - a ta taką była - wciąga uczniów do środka i nie pozwala się nudzić.

Pani Elu, Pani Emilio, Uczniowie klasy 3 b, byliście wspaniali i twórczy. Dziękuję i gratuluję.

Marzena Wolska

Panie: Renata Dziurzyńska i Jolanta Gołębiewska ponownie w bardzo ciekawy sposób wprowadziły uczniów w temat lekcji. Tym razem wcieliły się w Czerwonego Kapturka i Wilka. Wilk namawiał dzieci do zjedzenia cukierków, dzieci poczęstowały się nimi, ale ich nie zjadły. Cukierki miały różne kolory papierków, które zdecydowały potem o przynależności do grupy. Kapturek natomiast niósł wielki kosz z produktami dla babci, a dzieci miały zdecydować, które produkty pomogą chorej staruszce. Poradziły sobie doskonale! Staruszka otrzymałaby tylko zdrowe produkty. 

To właśnie piramida, ale nie egipska tylko żywienia, była zagadnieniem wiodącym na tej jakże smakowitej lekcji. Piramida Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej to przedstawienie idei żywienia w bardzo przejrzystej formie. Przestrzeganie jej zasad daje szansę na zdrowe życie i dobre samopoczucie psychiczne. Podstawę powinna stanowić regularna, umiarkowana aktywność fizyczna — niezbędna w każdym wieku. Ruch wraz z urozmaiconą, odpowiednio zbilansowaną dietą, mają bezpośredni wpływ na jakość zdrowia. Dobrze, że dzieci uczę się tego tak wcześnie, by później nie mieć problemów ze zdrowiem. Podczas lekcji dzieci musiały też odpowiedzieć na pytanie kluczowe: Co by się stało, gdybyśmy nie jedli warzyw i owoców? Doskonale sobie poradziły, udzielając prawidłowej odpowiedzi i głośno krytykując niezdrowe przekąski i słodycze. 

Osiągnięciu założonych celów lekcji służyły metody aktywizujące, które sprzyjały pogłębianiu zdobytej wiedzy, jej operatywności i trwałości. Dzieci musiały dokonywać operacji myślowych podczas wykonywania podjętych działań. 

Jednak największą niespodziankę sprawiło uczniom ostatnie zadanie. Miały przygotować zdrową przekąskę, wzorując się na wylosowanym obrazku. Śmiechu i radości było co nie miara. Dzieci musiały poradzić sobie z obieraniem, krojeniem i przystrajaniem. To wcale nie było takie łatwe.

 Wspaniała lekcja, wspaniałe Prowadzące, wspaniali Uczniowie! Dziękuję też nauczycielowi wspierającemu – pani Małgorzacie Wiland za pomoc w realizacji zajęć. 

Marzena Wolska