Parasol? Śniadanie? A może klapki? - co będzie nam potrzebne, aby zorganizować wycieczkę
do konkretnego miejsca w Niemczech?

Panie Anna Kończal i Ewelina Ziętek dopiero 3 miesiące temu rozpoczęły naukę drugiego języka w klasie 7e i wydawałoby się, że tego niemieckiego na lekcji będzie niewiele. Nic bardziej mylnego - język niemiecki słychać było cały czas i to nie tylko w wykonaniu nauczycielek:) Panie Germanistki mocno wykąpały swoich uczniów w języku,a po wykładzie prof. Małgorzaty Bielickiej - naszej prelegentki podczas konferencji - wiem, że to bardzo ważne dla kształtowania kompetencji językowych.

Do kąpieli Panie powrzucały jeszcze wielezabawek, np. mapę Niemiec, tablety, słowniki polsko-niemieckie, kolorowe kartki, rekwizyty tematyczne, skrzynki słów, walizki, karty ewaluacyjne, więc pozytywnych wrażeń było, co niemiara:) Siódmoklasiści pewnie nawet nie zauważyli, że wykonali aż 10 zadań, żeby osiągnąć cele lekcji. Na tych zajęciach ważne było eksponowanie wizualne różnych treści i umiejętności. Uczniowie poprzez dotykanie rekwizytu, starali się zapamiętać jego nazwę, z rozsypanych puzzli układali obrazki, czyli starali się jak najlepiej zakodować momenty związane z tematyką lekcji.  W efekcie stworzyli wspaniałe notatki graficzne, która zabrały wszystkich w podróż po Niemczech. Myślę, że to pozwoli na lepsze zapamiętanie zagadnień z lekcji. Pani Ania i Pani Ewelina napracowały się solidnie, żeby przygotować tę lekcję - bardzo im za to dziękuję. Słowa uznania kieruję też do uczniów klasy 7e, którzy pięknie pracowali i nie bali się mówić w języku niemieckim, mimo że sporo dorosłych obserwowało zajęcia.

Es war toll!                                                                                                                 

Marzena Wolska

"Cztery pory roku w przyrodzie"

1 grudnia Nauczyciele z czterech szkól obserwowali pracę uczniów z klasy IIb podczas lekcji przyrody prowadzonej przez panie: Renatę Dziurzyńską i Jolantę Gołębiewską.  Od początku wszystko było inaczej - zostaliśmy zaskoczeni, bo Panie wybiegły z sali z okrzykiem... Przepraszamy, ale o czymś zapomniałyśmy. Po chwili do sali weszli detektywi w prochowcach, kapeluszach, ciemnych okularach...Ten element zaskoczenia, zaciekawienia spowodował, że uczniowie już zostali pobudzeni do myślenia:, Dlaczego panie się przebrały? Dlaczego mają takie stroje? Co będziemy dzisiaj robić? 

Ktoś kiedyś powiedział:  „Mózg lubi rzeczy niezwykłe – wykorzystaj to!”. I panie tak zrobiły. Przez całą lekcję dzieci angażowały się emocjonalnie, były aktywne w sferze percepcyjnej, ruchowej, werbalnej i emocjonalno- motywacyjnej. Wykorzystując metody aktywizujące i bardzo zróżnicowane środki dydaktyczne, nauczycielki sprawiły, że dzieci uczyły się właściwych stosunków międzyludzkich, zrozumienia, tolerancji, a przez to budowały dobre relacje w zespole klasowym. Ktoś może zapytać: A co z dydaktyką? Zastosowane metody aktywizujące wspierały rozwój wszystkich kompetencji kluczowych ucznia, ponieważ takie umiejętności jak:  krytyczne myślenie, rozwiązywanie problemów, praca zespołowa, umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne, umiejętności analityczne czy kreatywność, które były kształtowane w trakcie rozwiązywania różnorodnych zadań, na pewno przyczyniły się do zrealizowania celów dydaktycznych.

Z przyjemnością obserwowałam aktywność dzieci podczas tej lekcji, a one: tańczyły, śpiewały, podrygiwały, prezentowały swoją pracę na środku klasy, głośno czytały, poszukiwały niespodzianek, śmiały się, pomagały sobie, pisały, rozwiązywały zagadki, a w tym wszystkim były naturalne i szczere. Dobrze było obserwować prawie całą klasę w akcji, widać, że nieobce są w naszej szkole założenia edukacji włączającej (dla wszystkich), które opierają się na zasadach równości, na postawach demokratycznych, tolerancji i akceptacji. Wskazują na zrozumienie i otwarcie dla i na innego przy jednoczesnym akcentowaniu i dostrzeganiu tych różnic, które są nam przypisane. Dziękuję nauczycielowi wspierającemu kształcenie w tej klasie, bo to odpowiedzialna praca, wymagająca dużego zrozumienia, wiedzy i empatii.

Po prostu: "Chapeau bas" Drogie Panie i Drodzy Uczniowie

Marzena Wolska

Uczniowie klasy VII c "namieszali się” dzisiaj, tworząc mieszaniny jednorodne i niejednorodne. Wykonanie tego doświadczenie było łatwe, młodzież miała do dyspozycji: sól, cukier, mąkę, fasolę suchą,  ciecierzycę,  ryż,  kaszę, pieprz ziarnisty, pieprz mielony, wodę, ocet, olej, spirytus,  sok malinowy, więc połączyli składniki. 

Potem jednak trzeba było te mieszaniny rozdzielić i tutaj pojawiła się konsternacja, bo jak tu oddzielić olej od wody albo mąkę od soli... 

Próbowali różnych metod i wszystkie mieszaniny niejednorodne zostały rozdzielone, ale jeśli chodzi o mieszaniny jednorodne, to było z tym trochę problemów. Jednak, od czego tęgie głowy naszych uczniów - kombinowali, aż wykombinowali:)

I o to chodziło pani Iwonie Zbieranek, która przygotowała tę lekcję w oparciu o strategię badawczą według Wincentego Okonia, która  polega na samodzielnym dochodzeniu do wiedzy i oparta jest na twórczej aktywności poznawczej uczniów, szukaniu odpowiedzi na pytania, rozwiązywaniu problemów różnymi sposobami, twórczo, kreatywnie. Uczniowie samodzielnie podejmują decyzje, oceniają i wartościują efekty swojej pracy, obserwują, badają.  

W tej strategii nauczyciel pełni rolę dyskretnego przewodnika oraz strażnika bezpieczeństwa.

 To uczniowie przejmują aktywność, co pozwoli na osiągnięcie założonych celów zajęć.

Tak też się stało, cele lekcji zostały osiągnięte, a uczniowie przemienili się w badaczy. Pani Iwona Zbieranek miała dwie asystentki, uczennice III klasy Liceum Ogólnokształcącego w Barcinie, które realizują rozszerzenie z chemii – Patrycję Sikorę i Marikę Jabłońską. To TRIO czuło się, jak ryba w wodzie, bo robienie doświadczeń w pięknej, nowej pracowni to ogromna radość i przyjemność.

Gratuluję wspaniałej lekcji 

 Marzena Wolska 

Jak stworzyć taką książkę wiedzą uczniowie klasy 8d, którzy przez prawie 90 minut składali ją na swoich komputerach. To było trudne zadanie, ale oni poradzili sobie z nim bardzo dobrze. Lekcja informatyki był poprzedzona przygotowaniem recenzji na języku polskim po to, aby uczniowie mogli umieścić je w wirtualnej książce. Jeśli dodamy do tego fakt, ze uczniowie dzięki tej lekcji dowiedzieli się, na czym polega praca operatora/grafika DTP, to mamy tutaj przykład korelacji trzech przedmiotów: informatyki, języka polskiego i doradztwa zawodowego. Właśnie tak powinny wyglądać lekcje - należy łączyć treści i umiejętności z wielu przedmiotów, bo wtedy zauważamy, że nauka ma sens, że to co z pozoru wydaje się nieważne, nabiera ogromnego znaczenia. Lekcję poprowadziły panie: Sylwia Gwizdała i Halina Pietrzak. Koleżanki doskonale wkomponowały swoją lekcję w cele i założenia Budzącej się Szkoły i kształciły u uczniów kompetencje, które na pewno wykorzystają w życiu dorosłym:)

Dziękuję za to i gratuluję serdecznie.

Marzena Wolska