Panie: Iwona Zbieranek i Dominika Wysocka Bieda doskonale przygotowały lekcję powtórzeniową, której temat brzmiał: Przyrodniczy escape room offline – część 1 „W poszukiwaniu zaginionej substancji”. Pragnę donieść, że obie grupy rozwiązały zagadki i wydostały się z klas, choć w sali biologicznej Stefan długo nie chciał oddać klucza:)

Scenariusz tej lekcji zbudowano w oparciu o strategie kolektywizmu, konektywizmu oraz konstruktywizmu. Pierwsza z nich polega na skutecznej, dobrze zorganizowanej i poprowadzonej współpracy, druga zaś to wykorzystanie informacji pozyskanych z dostępnych źródeł (niekoniecznie cyfrowych) i wskazanie użyteczności wiedzy i umiejętności. Trzecia strategia wiąże się z budowaniem wiedzy, ale również jej utrwalaniem i porządkowaniem. Zajęcia pomyślane są w formie dość powszechnej gry pod nazwą escape room, która polega na wykonaniu określonych zadań w celu wydostania się z zamkniętego pokoju. W praktyce szkolnej coraz częściej stosowane są wirtualne escape roomy (zadania online). Bardzo się cieszę, że podczas tej lekcji ósmoklasiści uczestniczyli w grze na żywo (offline), bo to ułatwiło im współpracę i dało wiele radości.  Podczas tych zajęć prowadzące nie wprowadziły nowych wiadomości i umiejętności, a mimo to realizowane były cele kształcenia ze wszystkich kategorii wg Niemierki, czyli zarówno zapamiętanie (A) i zrozumienie (B) wiadomości, jak i stosowanie tych wiadomości w sytuacjach typowych (C) i problemowych (D), gdyż przed uczniami postawiono  różnorodne zadania odwołujące się do wiedzy, teorii i praktyki wprowadzanych na wcześniejszych lekcjach, nawet w niższych klasach. Najważniejszym celem zajęć było rozwijanie kompetencji uznawanych za kompetencje XXI wieku, czyli: kooperacja, komunikacja, kreatywność i krytyczne myślenie.

Zdziwiło mnie, ze na zakończenie lekcji uczniowie 8a nie chcieli plusów ani bardzo dobrych ocen za wykorzystanie swojej wiedzy i umiejętności w praktyce. Poprosili o uwagi pozytywne i myślę, że prowadzące uwzględniły ich prośbę. Brawo 8a!

Szanowne Panie, uczestnictwo w takiej lekcji to przyjemność i intelektualne wyzwanie, dziękuję za wysiłek włożony w jej przygotowanie. 

Marzena Wolska

Panie: Agnieszka Błażejewska i Agata Baczyńska zaprosiły nauczycieli i studentów na lekcję przepełnioną eksperymentami do pierwszaków. Zastanawiałam się, jak uczniowie, którzy jeszcze nie umieją dobrze czytać i pisać, będą opisywali doświadczenie. Okazało się, że nauczycielki przygotowały karty pracy, na których uczniowie rysowali hipotezy, a  po weryfikacji to, co zaobserwowały. Pierwszaki miały do przeprowadzenia 4 eksperymenty, z którymi poradziły sobie rewelacyjnie i co najdziwniejsze, na stołach panował względny porządek:) To zasługa prowadzących, które zadbały, żeby uczniowie mieli pod ręką ręczniczki i koszulki do odkładania kart ćwiczeniowych.

Scenariusz lekcji oparty jest na strategii konstruktywistycznej zakładającej, że uczenie się polega na reorganizacji struktur poznawczych ucznia, a nie na rejestrowaniu przekazywanych informacji. Według konstruktywizmu nauczyciel ma inspirować do działania, stawiania pytań i poszukiwania odpowiedzi, co sprzyja rozwijaniu odpowiedzialności za własne uczenie się. Zalecane są metody aktywizujące oraz praca grupowa. To wszystko było podczas tej lekcji - nauczycielki przygotowały różnorodne pomoce dydaktyczne, które pobudziły uczniów do działania - dolewali, mieszali, potrząsali, ugniatali. Najmłodsi, pracując w grupach, pomagali sobie, dyskutowali i formułowali wnioski nie gorzej niż uczniowie z wyższych klas:)

Dzieci wyszły z lekcji bardzo zadowolone, tym bardziej, że ostanie ćwiczenie polegało na przygotowaniu mieszaniny z mleka i kakao. Nie obyło się, więc bez konsumpcji, podzieliły się nawet z obserwującymi zajęcia:)

Jeszcze jedna niespodzianka czekała na pierwszaki za drzwiami, mogli boso pospacerować po przygotowanej przez prowadzące cieczy nienewtonowskiej, co spowodowało, że ich radość była ogromna. Na korytarzu czekali też rodzice, którzy pomogli posprzątać po zabawie. 

Cieszę się, że mogę obserwować lekcje, które pomagają uczniom rozwijać skrzydła i cieszę się, że pracuję z nauczycielami, którzy potrafią to robić. Dziękuję paniom: Agnieszce Błażejewskiej i Agacie Baczyńskiej za wspaniale przygotowane zajęcia, a pierwszakom za zapał, dociekliwość, współpracę, uśmiech i wykorzystanie swojej wiedzy.

Metoda śnieżnej kuli pozwala każdemu uczniowi na prezentację swojego punktu widzenia i swoich przemyśleń. Cennym elementem tej metody jest możliwość poznania stanowiska innych osób i wspólne podjęcie decyzji, w tym przypadku dotyczyła ona wyboru odkrywcy. 

Na początku uczniowie pracowali w parach, samodzielnie opracowując problem, potem w czwórkach, a następnie w piątkach zajmowali się jego rozwiązaniem.  Na końcu stworzyli tylko dwie grupy, których zadaniem było zdecydowanie się na jedną postać/odkrywcę i zaprezentowanie jej na forum, w taki sposób, aby przekonać głosujących, że właśnie takiego odkrywcy i takiego wynalazku (zespół podzielił się zadaniami: część przygotowała postać, oklejając jednego z członków kartkami  z przydatnym słownictwem, a część wykonała rysunek wynalazku) potrzebuje współczesny świat. Na końcu ostateczną decyzję, w ramach podsumowania dyskusji, podjęła cała klasa, która głosując na stronie www.mentimeter.com, dokonała wyboru najbardziej przydatnego przedmiotu. 

A wybór był trudny, bo uczniowie z klasy 8a mieli wspaniałe pomysły - powstało urządzenie do kupowania perfum przez komputer, które daje możliwość powąchania produktu oraz samosprzątające buty. Czyż nie wspaniałe i bardzo przydatne nowinki technologiczne? 

Bardzo podobała mi się aktywność i pomysłowość uczniów, którzy jako miejsce  pracy wybrali sobie podłogę. Nauczycielki: pani Lucyna Taraska i Ewelina Ziętek scenariusz do tematu:  Dzień Nauki Polskiej - w Tobie też jest coś z odkrywcy,  oparły na kognitywnych strategiach uczenia się, co pozwoliło na modelowanie  postawy uczniów, dzięki czemu mieli oni możliwość odchodzenia od schematyzmu myślenia, uczyli się twórczego myślenia oraz bycia samodzielnym i odpowiedzialnym za swoje działania. Panie tylko moderowały lekcję i widać, że się dobrze bawiły, obserwując poczynania uczniów,   ale żeby tak mogło być, najpierw musiały się solidnie napracować w domu. 

Dziękuję Paniom i Uczniom, że mogłam obserwować Waszą aktywność i radość z wykonywania zadań.

Marzena Wolska

Lekcję na temat „Mierzę, ale co i czym?” przygotowały i poprowadziły panie: Renata Dziurzyńska i Jolanta Gołębiewska - mistrzynie tzw. aktywnych początków, które mają już na starcie pobudzić uczniów do myślenia i do wydedukowania, o czym będzie lekcja. Tym razem były to: ogromny ból głowy, złe samopoczucie, omdlenia, które jednak po zmierzeniu przez dzieci temperatury szybko przeszły... Tym sprytnym sposobem panie wprowadziły podopiecznych w temat lekcji.

Istota edukacji matematycznej prowadzi do stopniowego odkrywania i poznawania podstawowych pojęć, takich jak liczba czy działanie arytmetyczne. Proces ten oparty jest na intuicji matematycznej dziecka oraz własnych strategiach myślenia dziecka. Nauczyciel zobowiązany jest zatem tak zaplanować zajęcia, aby wiedza matematyczna stopniowo układała się w logicznie powiązany system prowadzący od myślenia konkretno-obrazowego w kierunku myślenia pojęciowego. Pomaga w tym spiralny i liniowy układ treści nauczania, który również   wpływa na doskonalenie procesów pamięciowych, rozwój aktywności poznawczej, zainteresowanie wykonywanymi czynnościami. 

 Osiągnięciu założonych celów lekcji służyły też metody aktywizujące oraz różnorodne zadania, które sprzyjały pogłębianiu zdobytej wiedzy, jej operatywności i trwałości. Była zabawa linijką, poszukiwanie miarek, zabawa z miarą krawiecką, która sprawiła uczniom dużo radości, zabawa "Jestem architektem", zadania tekstowe, ćwiczenia praktyczne w mierzeniu temperatury wody, ćwiczenia w posługiwaniu się termometrem pokojowym. Dużo tego…, jednak uczniowie nie nudzili się ani trochę i mimo, że lekcja trwała aż 1,5 godziny, nie widać było na ich twarzach zmęczenia. 

Cieszę się, że na lekcji mogłam zobaczyć pracę wszystkich dzieci i po raz kolejny być dumną z faktu, ze edukacja włączająca w naszej szkole to nie mit. Na zajęciach był obecny nauczyciel wspierający kształcenie specjalne, pani Małgorzata Wiland, która świetnie przeprowadziła swojego podopiecznego przez meandry matematyki.

Brawo dla Pań, brawo dla Uczniów z klasy 2b - to przyjemność oglądać jak pracujecie i żałuję, że tym razem nie widziałam całej lekcji.

Zajęcia za to obserwowali nauczyciele i studenci z barcińskiej Szkoły Ćwiczeń (15 osób) oraz nasza pani ekspert z KPCN-u Bydgoszcz - pani Wiesława Kitajgrodzka.

Marzena Wolska

Cieszę się, że na lekcji została wykorzystana strategia nauczania wyprzedzającego. Uczniowie musieli przygotować się do zajęć, wykonując w domu pewne doświadczenie, które potem omawiali na lekcji. Już od początku młodzi ludzie zostali postawieni w sytuacji problemowej, która motywuje do „uczenia się przez odkrywanie” (metoda problemowa). Nauczycielki, zadając w temacie lekcji pytanie:, „Dlaczego kość jest jednocześnie giętka i twarda?” stworzyły konflikt poznawczy, którego rozwikłanie pozostawili uczniom. Zachęciły ich też do poszukiwania i selekcjonowania wiadomości, argumentowania, negocjowania czy dyskutowania. W ten sposób podtrzymywały napięcie naukowe i sterowały procesem uczenia się. 

Na zajęciach przyrodniczych istotnym elementem jest korelacja międzyprzedmiotowa pozwalająca wskazać uczniom holistyczne ujęcie w uczeniu się.  Lekcja uwzględniała wybrane wiadomości i umiejętności z zakresu chemii – wyszukiwanie pierwiastków w układzie okresowym, przypomnienie ich symboli, wyjaśnienie, czym są sole, podanie ich przykładów oraz znaczenia biologicznego, odwołanie się do sposobów dokonywania obserwacji za pomocą zmysłów (dotyku, węchu, wzroku) oraz zasad bezpiecznej pracy podczas przeprowadzania eksperymentów.  Niezmiernie ważne w edukacji młodego człowieka jest również odniesienie do rzeczywistości i wykorzystania pozyskanej przez niego wiedzy do wyjaśniania i opisywania zjawisk i procesów zachodzących w codziennym życiu. Taką funkcję pełniło tutaj pytanie kluczowe.

Siódmoklasiści wykorzystali każdą okazję do podzielenia się swoimi przemyśleniami, byli bardzo aktywni i pomysłowi. Brawo dla Was!

Panie: Iwona Zbieranek i Dominika Wysocka - Bieda po mistrzowsku skorelowały biologię i chemię, pokazując, że nauka tylko wtedy ma sens, gdy jest ze sobą powiązana.

Lekcję wraz z uczestnikami projektu obserwowały również: pani Grażyna Szymańska - przedstawiciel kuratorium oraz pani Wiesława Kitajgrodzka - metodyk z KPCN Bydgoszcz.

Marzena Wolska