Powyższe pytanie kluczowe zadała uczniom z klasy 8b pani Dominika Wysocka - Bieda, nauczycielka biologii, która zaprosiła nauczycieli i studentów ze Szkoły Ćwiczeń na dwugodzinną, bardzo interesującą lekcję.

Scenariusz zbudowany jest na konektywistycznej teorii uczenia się, według której uczniowie potrafią wyszukać informacje, zgromadzić je i przetworzyć, rozwijając przy tym krytyczne myślenie.  Lekcja opierała się również na strategiach oceniania kształtującego, którego zadaniem jest wskazywanie uczniowi błędów w myśl zasady „Człowiek uczy się na błędach” (cele lekcji, kryteria oceniania, informacja zwrotna, pytanie kluczowe, uczenie się we współpracy, ocena koleżeńska, samoocena). Nauczyciel podczas lekcji oraz przed lekcją pełni funkcję mentora oraz organizatora procesu uczenia się. Zdecydowanie większą część pracy wykonuje, przygotowując lekcję. Nauczycielowi w realizacji zajęć pomagali eksperci, wybrani spośród uczniów wykazujących się wiedzą i umiejętnościami w dziedzinie genetyki. Eksperci pomogli w przygotowaniu zadań na lekcję oraz służyli pomocą zespołom w czasie lekcji - udzielając wskazówek w przypadku wystąpienia trudności - bez podpowiadania oczywiście:) Podczas lekcji widziałam wyraźną indywidualizacją pracy i bardzo się z tego cieszę.

Nie na darmo mówi się, że:  Człowiek najlepiej uczy się w grupie, bo na tej lekcji było to bardzo widoczne. Uczniowie współpracowali, ucząc się od siebie nawzajem oraz ponosząc współodpowiedzialność za powierzone zadania.

I tak przy stanowisku nr 1 „DNA na statywie” uczniowie wg instrukcji budowali model DNA na statywie, przy stanowisku nr 2 „DNA z papieru” grupa tworzyła z papieru model DNA, przy stanowisku nr 3 „Planszówka” uczniowie grali w grę planszową, przy stanowisku nr 4 „Zabawa z QR-kodami” uczniowie mieli za zadanie rozwiązać cztery zakodowane ćwiczenia rozmieszczone w różnych miejscach w szkole. Co 15 minut młodzież zmieniała miejsce pracy, co pozwoliło na rozprostowanie kości i chwilę relaksu:)

 Pod koniec lekcji palce uczniów śmigały aż miło po klawiaturach smartfonów w celu wykonania testu podsumowującego zajęcia przygotowanego na platformie quizizz, a udzielone ​odpowiedzi pokazały, że w głowach pozostało bardzo dużo:)

Dziękuję Pani Dominice, Ekspertom i Uczniom z klasy 8b, że mogłam obejrzeć lekcję, podczas której wszyscy byli mocno zaangażowani w osiągnięcie celów, współpracowali ze sobą, dobrze się przy tym bawiąc. Pozostali obserwatorzy również nie szczędzili słów uznania:)

Marzena Wolska

Tym razem nauczyciele z siedmiu szkół realizujących projekt w ramach Szkoły Ćwiczeń oraz dwie przemiłe studentki z UAM-u obserwowali lekcję kodowania z elementami  programowania  prowadzoną przez panie: Anitę Rzepkę i Elżbietę Żak. Uczniowie po strzałkach mknęli do celu, ucząc się przy tym wyszukiwania i przetwarzania informacji, prezentacji wiedzy, współpracy i komunikowania  w procesie uczenia się. Zadania były trudne, ale nasi uczniowie poradzili sobie z nimi świetnie. Nie zawsze trafiali za pierwszym razem, ale najważniejsze, że umieli naprawić błąd, a potem już bez przeszkód dotrzeć do celu:)

Kodowanie na dywanie, jest początkowym etapem programowania. Podstawowym jego celem jest ułatwienie komunikacji między ludźmi, poznanie podstawowych zasad programowania, rozwijanie myślenia komputacyjnego (algorytmicznego). Kodowanie i programowanie mają na celu przede wszystkim naukę kreatywnego rozwiązywania problemów, a także uczenie dzieci podstawowych umiejętności, które będą̨ wykorzystywane w dorosłym życiu.  Zainteresowanie dzieci kreatywnym, eksperymentalnym podejściem do problemów pozwala na zharmonizowany rozwój i nastawienie dzieci na nowoczesne rozwiązywanie zadań.  Im wcześniej rozpoczniemy naukę kodowania i programowania, tym więcej umiejętności będziemy w stanie przekazać uczniom. Cieszę się, że nasi podopieczni połknęli bakcyla i dwugodzinna lekcja minęła bardzo szybko:)

Bardzo podobało mi się, że aby osiągnąć cel, uczniowie spacerowali po szkole.

Panie odwołały się do doświadczeń dzieci. Zadały kilka pytań np. Gdzie, na co dzień spotykają strzałki? Co mogą oznaczać strzałki? Do czego służą? Uczniowie podzieleni na dwie grupy mieli za zadanie dotrzeć do wskazanego miejsca - wyjścia ewakuacyjnego wyznaczonego do opuszczenia szkoły dla uczniów z sali 27 w razie alarmu w szkole. Mimo, że grupy dotarły do celu inną drogą, osiągnęły go:)

To ważne, żeby wiedzieć, że do osiągnięcia celu może prowadzić wiele dróg... Tego staramy się nauczyć naszych podopiecznych:)

Dziękuję pani Anicie Rzepce i pani Elżbiecie Żak za przygotowanie i poprowadzenie tej wspaniałej lekcji:)

Marzena Wolska 

Uff, ile energii i emocji było na tej lekcji u pierwszaków. Trudno było za nimi nadążyć, na szczęście paniom: Agnieszce Błażejewskiej i Agacie Baczyńskiej się udało. Dowiedziałam się od towarzyszących mi pań uczących w klasach I-III, że w styczniu uczniowie klasy pierwszej  powinny swobodnie wykonywać działania matematyczne w zakresie 10, a te nasze pierwszaki bez większych problemów operowały liczbami nawet trzycyfrowymi. Jak to możliwe?

Po prostu dzieci uczą nauczyciele, którzy nie chcą ich i siebie ograniczać. I tak trzymać! Trzeba wykorzystać naturalną ciekawość i aktywność dzieci w tym wieku i sprawić, żeby same odkrywały, tworzyły zasady matematyczne i jeszcze cieszyły się z tego...

Scenariusz lekcji Bąbel matematyczny, czyli zadania-wyzwania oparty jest na konstruktywistycznym modelu kształcenia, który uwzględnia pracę grupową, gdzie nauczyciel pomaga dziecku odkrywać wiedzę, inspiruje do działania,  zachęca do wypowiedzi, argumentowania, szukania informacji i podejmowania wyzwań matematycznych. To sprzyja rozwijaniu odpowiedzialności za własne uczenie się. 

Uczniowie byli zaangażowani w wiele działań, w pewnym momencie zamienili się nawet w "żywe liczby". Na zajęciach dodawali, odejmowali, mnożyli, porównywali, wskazywali dziesiątki i jedności, setki i układali sekwencje. To wszystko robili, ciągle się ruszając.  Wyszło świetnie, bo chyba  wszyscy już wiedzą, że ruch usprawnia pracę mózgu.

Myślę, że dr Mirosław Dąbrowski - twórca Bąbla Matematycznego pochwaliłby to, co się działo na tej lekcji, bo Panie i Uczniowie pokazali, że można  rozwijać zaradność matematyczną bez zbędnych kosztów takich jak znudzenie czy brak wiary w swoje możliwości.

Na lekcji gościliśmy zdalnie (na Teams) dwie studentki z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Cieszę się bardzo, że mogły uczestniczyć w tej lekcji:)

Marzena Wolska

PS Trzeba zobaczyć filmik instruktażowy, który nagrały Panie dla swoich Uczniów!

Jak tylko weszłam do klasy, w której toczyła się lekcja, poczułam ten magiczny klimat...Były świece, dekoracje, choinka, orzechy i uśmiechnięte buzie uczniów klasy IIc. Zachwyciły mnie też świąteczne stroje drugoklasistów i radość, z jaką wykonywali zadania.

Prowadzące lekcję panie: Elżbieta Kwiatkowska i Agnieszka Safijan, podobnie jak główny bohater "Opowieści Wigilijnej", Scrooge, zabrały dzieci w przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Lenka, przebrana za Dobrego Ducha Świąt, dzięki magicznej różdżce przeniosła swoich kolegów w dany okres czasu. Zadania postawione przed dziećmi uświadomiły im, że istotą Świąt jest rodzina oraz bliskość drugiego człowieka.

Podróży w przeszłość towarzyszyła piosenka Last Christmas zespołu WHAM, uczniowie obejrzeli prezentację na temat przygotowania do Świąt w przeszłości: robiono wtedy dekoracje ze słomy: pajacyki, łańcuchy, pomarańcze, pierniki. Dzieci wykonały mikołajka z wydmuszki, powtórzyły słownictwo związane z ubiorem, kolory oraz części twarzy. Przy dobrej zabawie zadanie zostało szybko wykonane, a gotowe mikołaje zawisły na choince.

Uczniowie, ponownie za pomocą Dobrego Ducha Świąt wracają do teraźniejszości - towarzyszy temu piosenka Felitz Navidad w języku angielskim i hiszpańskim. Panie rozdały koperty z zadaniem, w których znajdowały się kolorowe paski - wcześniej wycięte przez dzieci, a ponadto każdy otrzymał sekretny kod, wg którego powinien skleić łańcuch. Na końcu wszystkie łańcuchy zostały połączone i kolejna dekoracja znalazła się na choince. Następnie Dobry Duch Świąt przeniósł dzieci w przyszłość, a towarzyszyła temu piosenka Jingle Bells w wersji polskiej i angielskiej. Uczniowie otrzymali bombki z naklejonym kodem QR, zadaniem grupy było rozkodowanie hasła i naklejenie odpowiedniego obrazka na bombkę. Po sprawdzeniu zadania uczniowie zawiesili bombki na choince.

Drzewko wyglądało cudownie!

Podczas tej lekcji uczniowie kształcili wiele umiejętności, a język angielski łączył się z językiem polskim, informatyką, plastyką, matematyką. Uczniowie pracowali w grupach, pomagając sobie i ciesząc się z efektów swojej pracy.

Dzięki tej niesamowitej lekcji poczułam już zapach Bożego Narodzenia, dziękuję za to Uczniom klasy II c i Prowadzącym lekcję - to wielka przyjemność uczestniczyć w tak radosnym wydarzeniu, które udowadnia, że uczenie się może być przyjemne:)

Marzena Wolska

Lekcja miała na celu zaznajomienie uczniów z podstawową wiedzą na temat procesu drukowania 3D i podstawowymi pojęciami z tym związanymi m.in. technologiami wydruków 3D. Uczniowie poznali poszczególne etapy tworzenia wydruku 3D, od pomysłu, poprzez etap projektowania, przygotowania do wydruku i sam wydruk na drukarce 3D Creality CR - 10S (na to jednak zabrakło czasu). W tym zakresie uczniowie poznali jeden z darmowych programów do projektowania 3D - TinkerCad.

W tajniki tej pracy wprowadzili uczniów klasy VII b panowie: Michał Szaforz i Jacek Grobelniak. Uczniowie przygotowali swoje projekty, które będą sukcesywnie drukowanie na kolejnych lekcjach, ponieważ jeden wydruk trwa ok. 2 godzin. 

Panowie zadbali o to, aby uczniowie trochę pogłówkowali i odpowiedzieli na pytanie kluczowe, które brzmiało: „W jakich dziedzinach można wykorzystać druk 3D?” Uczniowie mieli swoje pomysły, jednak najwięcej dowiedzieli się z filmiku, który zaprezentowali nauczyciele.  Druk 3D można wykorzystać, np. w motoryzacji – części zamienne, narzędzia, elementy karoserii, w lotnictwie – elementy silników, drukowane jako jedna część bez potrzeby spawania, w budownictwie – budynki, elementy budynków, meble, w modzie - do produkcji podeszw butów, w okulistyce – oprawki do okularów, w jubilerstwie – elementy biżuterii i form odlewniczych, w medycynie – implanty do wszczepiania pacjentom, protezy.

Zarówno uczniowie jak i obserwujący lekcję nauczyciele z zainteresowaniem chłonęli to, co się dzieje na lekcji - wszak druk 3D wciąż jeszcze nie dotarł do wszystkich szkół. 

Dziękuję Panom prowadzącym zajęcia za radość, jaką wszystkim sprawili, zapoznając nas z technologią 3D. Dokonali też niemożliwego - uczniowie nie chcieli wyjść z klasy:)

Marzena Wolska

Parasol? Śniadanie? A może klapki? - co będzie nam potrzebne, aby zorganizować wycieczkę
do konkretnego miejsca w Niemczech?

Panie Anna Kończal i Ewelina Ziętek dopiero 3 miesiące temu rozpoczęły naukę drugiego języka w klasie 7e i wydawałoby się, że tego niemieckiego na lekcji będzie niewiele. Nic bardziej mylnego - język niemiecki słychać było cały czas i to nie tylko w wykonaniu nauczycielek:) Panie Germanistki mocno wykąpały swoich uczniów w języku,a po wykładzie prof. Małgorzaty Bielickiej - naszej prelegentki podczas konferencji - wiem, że to bardzo ważne dla kształtowania kompetencji językowych.

Do kąpieli Panie powrzucały jeszcze wielezabawek, np. mapę Niemiec, tablety, słowniki polsko-niemieckie, kolorowe kartki, rekwizyty tematyczne, skrzynki słów, walizki, karty ewaluacyjne, więc pozytywnych wrażeń było, co niemiara:) Siódmoklasiści pewnie nawet nie zauważyli, że wykonali aż 10 zadań, żeby osiągnąć cele lekcji. Na tych zajęciach ważne było eksponowanie wizualne różnych treści i umiejętności. Uczniowie poprzez dotykanie rekwizytu, starali się zapamiętać jego nazwę, z rozsypanych puzzli układali obrazki, czyli starali się jak najlepiej zakodować momenty związane z tematyką lekcji.  W efekcie stworzyli wspaniałe notatki graficzne, która zabrały wszystkich w podróż po Niemczech. Myślę, że to pozwoli na lepsze zapamiętanie zagadnień z lekcji. Pani Ania i Pani Ewelina napracowały się solidnie, żeby przygotować tę lekcję - bardzo im za to dziękuję. Słowa uznania kieruję też do uczniów klasy 7e, którzy pięknie pracowali i nie bali się mówić w języku niemieckim, mimo że sporo dorosłych obserwowało zajęcia.

Es war toll!                                                                                                                 

Marzena Wolska

"Cztery pory roku w przyrodzie"

1 grudnia Nauczyciele z czterech szkól obserwowali pracę uczniów z klasy IIb podczas lekcji przyrody prowadzonej przez panie: Renatę Dziurzyńską i Jolantę Gołębiewską.  Od początku wszystko było inaczej - zostaliśmy zaskoczeni, bo Panie wybiegły z sali z okrzykiem... Przepraszamy, ale o czymś zapomniałyśmy. Po chwili do sali weszli detektywi w prochowcach, kapeluszach, ciemnych okularach...Ten element zaskoczenia, zaciekawienia spowodował, że uczniowie już zostali pobudzeni do myślenia:, Dlaczego panie się przebrały? Dlaczego mają takie stroje? Co będziemy dzisiaj robić? 

Ktoś kiedyś powiedział:  „Mózg lubi rzeczy niezwykłe – wykorzystaj to!”. I panie tak zrobiły. Przez całą lekcję dzieci angażowały się emocjonalnie, były aktywne w sferze percepcyjnej, ruchowej, werbalnej i emocjonalno- motywacyjnej. Wykorzystując metody aktywizujące i bardzo zróżnicowane środki dydaktyczne, nauczycielki sprawiły, że dzieci uczyły się właściwych stosunków międzyludzkich, zrozumienia, tolerancji, a przez to budowały dobre relacje w zespole klasowym. Ktoś może zapytać: A co z dydaktyką? Zastosowane metody aktywizujące wspierały rozwój wszystkich kompetencji kluczowych ucznia, ponieważ takie umiejętności jak:  krytyczne myślenie, rozwiązywanie problemów, praca zespołowa, umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne, umiejętności analityczne czy kreatywność, które były kształtowane w trakcie rozwiązywania różnorodnych zadań, na pewno przyczyniły się do zrealizowania celów dydaktycznych.

Z przyjemnością obserwowałam aktywność dzieci podczas tej lekcji, a one: tańczyły, śpiewały, podrygiwały, prezentowały swoją pracę na środku klasy, głośno czytały, poszukiwały niespodzianek, śmiały się, pomagały sobie, pisały, rozwiązywały zagadki, a w tym wszystkim były naturalne i szczere. Dobrze było obserwować prawie całą klasę w akcji, widać, że nieobce są w naszej szkole założenia edukacji włączającej (dla wszystkich), które opierają się na zasadach równości, na postawach demokratycznych, tolerancji i akceptacji. Wskazują na zrozumienie i otwarcie dla i na innego przy jednoczesnym akcentowaniu i dostrzeganiu tych różnic, które są nam przypisane. Dziękuję nauczycielowi wspierającemu kształcenie w tej klasie, bo to odpowiedzialna praca, wymagająca dużego zrozumienia, wiedzy i empatii.

Po prostu: "Chapeau bas" Drogie Panie i Drodzy Uczniowie

Marzena Wolska

Uczniowie klasy VII c "namieszali się” dzisiaj, tworząc mieszaniny jednorodne i niejednorodne. Wykonanie tego doświadczenie było łatwe, młodzież miała do dyspozycji: sól, cukier, mąkę, fasolę suchą,  ciecierzycę,  ryż,  kaszę, pieprz ziarnisty, pieprz mielony, wodę, ocet, olej, spirytus,  sok malinowy, więc połączyli składniki. 

Potem jednak trzeba było te mieszaniny rozdzielić i tutaj pojawiła się konsternacja, bo jak tu oddzielić olej od wody albo mąkę od soli... 

Próbowali różnych metod i wszystkie mieszaniny niejednorodne zostały rozdzielone, ale jeśli chodzi o mieszaniny jednorodne, to było z tym trochę problemów. Jednak, od czego tęgie głowy naszych uczniów - kombinowali, aż wykombinowali:)

I o to chodziło pani Iwonie Zbieranek, która przygotowała tę lekcję w oparciu o strategię badawczą według Wincentego Okonia, która  polega na samodzielnym dochodzeniu do wiedzy i oparta jest na twórczej aktywności poznawczej uczniów, szukaniu odpowiedzi na pytania, rozwiązywaniu problemów różnymi sposobami, twórczo, kreatywnie. Uczniowie samodzielnie podejmują decyzje, oceniają i wartościują efekty swojej pracy, obserwują, badają.  

W tej strategii nauczyciel pełni rolę dyskretnego przewodnika oraz strażnika bezpieczeństwa.

 To uczniowie przejmują aktywność, co pozwoli na osiągnięcie założonych celów zajęć.

Tak też się stało, cele lekcji zostały osiągnięte, a uczniowie przemienili się w badaczy. Pani Iwona Zbieranek miała dwie asystentki, uczennice III klasy Liceum Ogólnokształcącego w Barcinie, które realizują rozszerzenie z chemii – Patrycję Sikorę i Marikę Jabłońską. To TRIO czuło się, jak ryba w wodzie, bo robienie doświadczeń w pięknej, nowej pracowni to ogromna radość i przyjemność.

Gratuluję wspaniałej lekcji 

 Marzena Wolska 

Jak stworzyć taką książkę wiedzą uczniowie klasy 8d, którzy przez prawie 90 minut składali ją na swoich komputerach. To było trudne zadanie, ale oni poradzili sobie z nim bardzo dobrze. Lekcja informatyki był poprzedzona przygotowaniem recenzji na języku polskim po to, aby uczniowie mogli umieścić je w wirtualnej książce. Jeśli dodamy do tego fakt, ze uczniowie dzięki tej lekcji dowiedzieli się, na czym polega praca operatora/grafika DTP, to mamy tutaj przykład korelacji trzech przedmiotów: informatyki, języka polskiego i doradztwa zawodowego. Właśnie tak powinny wyglądać lekcje - należy łączyć treści i umiejętności z wielu przedmiotów, bo wtedy zauważamy, że nauka ma sens, że to co z pozoru wydaje się nieważne, nabiera ogromnego znaczenia. Lekcję poprowadziły panie: Sylwia Gwizdała i Halina Pietrzak. Koleżanki doskonale wkomponowały swoją lekcję w cele i założenia Budzącej się Szkoły i kształciły u uczniów kompetencje, które na pewno wykorzystają w życiu dorosłym:)

Dziękuję za to i gratuluję serdecznie.

Marzena Wolska

Wspaniali Uczniowie, Wspaniali Nauczyciele i wspaniała lekcja - tak określiłabym to, co widziałam i słyszałam podczas pierwszej lekcji pokazowej, którą poprowadziły panie: Elżbieta Kwiatkowska i Alicja Huszcza w klasie 3c.

Podczas lekcji powtórzeniowej Home Sweet Home - revision uczniowie przygotowywali się do sprawdzianu. Bardzo mocno zaangażowali się w pracę, wykonując ćwiczenia praktyczne pozwalające jak najwięcej zapamiętać, np. meblowali dom, odgadywali z ruchu rąk przyimki miejsca, prezentowali efekty swoje pracy na środku klasy, wykazując się odwagą i spokojem. Panie mówiły prawie cały czas w języku angielskim, a uczniowie im odpowiadali zarówno w języku angielskim jak i polskim:) Wszyscy też trochę pośpiewali, potańczyli, żeby mózg mógł odpocząć.

Po takiej lekcji w głowach wszystko się połączyło, mózg był tak stymulowany, a uczniowie tak zaangażowani w pracę, że słowa same wypływały z ust.

Brawo! Brawo! Brawo!

Marzena Wolska

"Bo każdy z nas ma w życiu taki moment, kiedy musi iść na spacer sam ze swoimi myślami". Słowa te zainspirowały nauczycieli naszej szkoły do odbycia spaceru edukacyjnego, który odbył się w dniach od 25 do 29 października. Polegał on na koleżeńskiej obserwacji pracy nauczycieli podczas lekcji przez nich prowadzonych. Uczestnicy spaceru wchodzili na różne zajęcia i przyglądali się ich fragmentom. Celem takiego działania była wymiana doświadczeń oraz czerpanie inspiracji do dalszej, codziennej pracy. Obserwacji podlegały przede wszystkim działania uczniów, a także wpływ nauczycieli na efektywność procesu uczenia się. Spacer edukacyjny jest elementem nadzoru pedagogicznego, służącym monitorowaniu realizacji kompetencji kluczowych, zdiagnozowaniu problemów i satysfakcjonujących rozwiązań w nauczaniu oraz doskonaleniu warsztatu pracy nauczycieli.

Anna Głowicka-Koczorowska

Kinga Mastalerska-Paczkowska

Leszek Owieśny

Piękna mozaika powstała na zajęciach w klasie 2a. Zanim uczniowie zaczęli wykonywać zadanie, metodą burzy mózgów stworzyli własną definicję mozaiki. Potem pani Kinga Mastalerska-Paczkowska tylko uzupełniła ich wiedzę. Dobrane losowo grupy dostały takie samo zadanie, jednak wykonanie w każdej grupie było inne. Efekt zachwyca, szczególnie w ten deszczowy dzień. W ogóle kolory w sali nr 4 przy ul. Artylerzystów wprowadzają w dobry nastrój.

Marzena Wolska

Co to znaczy „Eklektyczna edukacja"?

W szkole zazębiają się wszystkie obszary, które mają wpływ na prawidłowy rozwój ucznia. Są to wychowanie, opieka, wspomaganie, indywidualizowanie, dostosowanie, dydaktyka, metody aktywizujące, współpraca, krytyczne myślenie, komunikacja, kreatywność, dyscyplina.... Uff, dużo tego!

Aby te wszystkie obszary połączyć, 21 i 22 października w hotelu Austeria Conference & Spa w Ciechocinku zorganizowano konferencję inaugurującą "Szkołę Ćwiczeń w Gminie Barcin".  Do udziału w niej zaproszono przedstawicieli z: Kujawsko - Pomorskiego Kuratorium Oświaty, Organu Prowadzącego, czyli Gminy Barcin, partnera projektu Euro Innowacji, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Kujawsko - Pomorskiego Centrum Edukacji w Bydgoszczy, Biblioteki Publicznej w Barcinie, Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Żninie, Szkoły Podstawowej nr 1 im. dr. Stanisława Krzysia w Barcinie, Szkoły Podstawowej im. Marii Skłodowskiej - Curie w Szczepanowie, Szkoły Podstawowej w Mamliczu, Szkoły Podstawowej im. Karola Urbańskiego w Złotnikach Kujawskich, Szkoły Podstawowej im. Karola Korczaka w Piechcinie, Zespołu Szkół w Dąbrowie, Zespołu Szkół Niepublicznych w Piechcinie oraz nauczycieli ze Szkoły Podstawowej im. Jana Brzechwy w Barcinie.

Zaproszenie zostało przyjęte przez prawie wszystkich gości i dzięki temu w konferencji wzięło udział 50 uczestników.

Spotkanie otworzyła i całość prowadziła koordynator projektu, pani Małgorzata Wiland.                

Na początku głos zabrali: Zastępca Burmistrza Barcina - pan Hubert Łukomski, koordynator z ramienia partnera Euro - Innowacje sp. z o.o.  - pani Lidia Kozłowska, konsultant z ramienia KPCN Bydgoszcz - pani Wiesława Kitajgrodzka oraz konsultant z ramienia UAM w Poznaniu - dr Krzysztof Wawrzyniak.

Naszymi prelegentami podczas projektu byli:

Prof. dr hab. Ewa Filipiak, która wygłosiła wykład pt. W kierunku zmiany kultury uczenia (się):tworzenie środowiska warunków dla rozwijania myślenia krytycznego.

Dr Marzena Żylińska, która przybliżyła nam wiedzę na temat: Metodyka dyskretna, czyli dlaczego powinniśmy odejść od kultury nauczania i stworzyć kulturę uczenia.

Pani Katarzyna Zajączkowska z wykładem na temat 4K - mój kompas w edukacji. Pani Katarzyna następnego dnia prowadziła warsztaty i pokazała konkretne narzędzia do pobudzania krytycznego myślenia i kreatywności u uczniów.

Prof. UAM dr hab. Małgorzata Bielicka, która wygłosiła wykład pt. Językowa kąpiel w przedszkolu i szkole podstawowej - skarb, który należy odnaleźć. Następnego dnia pani profesor na warsztacie pt. A może porozmawiamy na lekcji języka polskiego o słoniu? przybliżyła metodę immersji i omówiła ją na konkretnych przykładach.

Pan Robert Preus, który poszerzył nasze kompetencje cyfrowe i wygłosił prelekcję na temat: Istota Escape Roomów.

Pani Agnieszka Badowska, która przyjechała do nas z wykładem pt. Pozytywna dyscyplina, jako metoda wychowawcza oparta na szacunku i miłości.

Wszystkie te wystąpienia zdecydowanie wpłynęły na zweryfikowanie postrzegania zadań szkoły, nauczyciela, rodzica.  Z dyskusji kuluarowych wynika wniosek, że nie będzie sukcesów dydaktycznych bez wsparcia wychowawczego, bez indywidualizacji, dostosowania treści i metod pracy, zmiany dotychczasowego podejścia.

Podczas konferencji nauczyciele każdego obszaru otrzymali konkretne wskazówki do dalszej pracy oraz bogatą bibliografię związaną z ich pracą. Każdy otrzymał materiały konferencyjne, w których zawarte są najważniejsze treści z wysłuchanych prelekcji.

Cenne są również rozmowy prowadzone podczas przerw - wymiana doświadczeń, dobrych praktyk, pomysłów przebiegła w radosnej i życzliwej atmosferze, a w głowach aż wirowało od nowych doznań.

Marzena Wolska

Wrzesień nie jest wyjątkowym miesiącem dla studenta. Kiedy uczniowie szkół i nauczyciele ruszają do pracy, nam pozostaje jeszcze miesiąc wakacji. Jednak w tym roku ten przywilej mnie nie dotyczył, ponieważ zobowiązana byłam do odbycia praktyk w szkole podstawowej, by móc uzyskać kwalifikacje do wykonywania zawodu nauczyciela. Zdecydowałam się podjąć praktykę w Szkole Podstawowej nr 2 im. Jana Brzechwy w Barcinie i ani przez moment nie żałowałam żadnego dnia mijających wakacji. Choć z początku byłam pełna obaw, szybko okazało się, że będzie to dobry czas, pełen zdobywania wiedzy i nowych doświadczeń. Pod czujnym okiem mojej opiekunki praktyk− pani Marleny Korgul stawiałam pierwsze kroki w prowadzeniu lekcji, sprawdzaniu prac i komunikacji z uczniami. Otrzymywałam cenne rady i wskazówki od doświadczonych nauczycieli, którzy na każdym kroku bardzo mnie wspierali. Dzięki życzliwości wychowawcy klasy VI a− p. Eweliny Ziętek i pomocy p. Marleny Korgul pokazowa lekcja, którą przyjechała ocenić pani profesor, przebiegła bez stresu i w miłej atmosferze. Doświadczenie, które zdobyłam w barcińskiej szkole zostanie ze mną na długie lata. Czuję, że ten okres ukształtuje mnie, jako przyszłego nauczyciela. Jeszcze raz składam serdeczne podziękowania pani dyrektor Marzenie Wolskiej za zgodę na odbycie praktyk w tej szkole, pani Marlenie Korgul za dzielenie się wiedzą i bycie moją mentorką, gronu pedagogicznemu za wsparcie i ciepłe przyjęcie oraz pracownikom obsługi za pomoc i życzliwe słowa. Dziękuję również uczniom klas V a, VI a i VII c, którzy mieli cierpliwość dla początkującej, przyszłej nauczycielki. Wszyscy zostaniecie w moim sercu. Moja praktyka dobiegła końca, a ja wracam na studia z nowym zapałem i wiatrem w żaglach. Chyba jeszcze nigdy nie byłam tak pewna, że szkoła to moje miejsce na ziemi. Całemu Zespołowi Szkół w Barcinie życzę wszystkiego dobrego. Do zobaczenia!

Alicja

Praktykantka III roku filologii polskiej UAM w Poznaniu

Szkoła Podstawowa nr 2 im. Jana Brzechwy w Barcinie uzyskała status Szkoły Ćwiczeń w ramach projektu POWR.02.10.00-00-3011/20 współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, II Osi Priorytetowej Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działania 2.10 Wysoka jakość systemu oświaty, konkursu nr POWR.02.10.00-IP.02-00-003/19 Wsparcie tworzenia sieci szkół ćwiczeń – II edycja. Oznacza to, że spełniła wszystkie sześć kryteriów, na podstawie, których zdobywa się ten tytuł. Są to: doświadczenie i kompetencje kadry, wdrażanie nowatorskich rozwiązań, zaangażowanie w programy edukacyjne, współpraca z instytucjami i baza dydaktyczna.

W myśl przyjętego Modelu szkoła ćwiczeń będzie elementem systemu doskonalenia, a także miejscem praktycznego przygotowania się studentów– przyszłych nauczycieli– do zawodu. Właśnie to zaważyło na wyborze szkoły, w której miałam zrealizować praktykę studencką.

Moje zmagania z zawodem zaowocowały lekcją pokazową, którą przygotowałyśmy wraz z opiekunką praktyk p. Marleną Korgul 21 września 2021 r. Uczestniczyła w niej pani metodyk prof. Beata Gromadzka z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, na którym sama studiuję.

Celem lekcji było wsparcie metodyczne i wymiana doświadczeń, by w barcińskiej szkole rozwijali się wszyscy jej beneficjenci, żeby panowała atmosfera życzliwości i współpracy oraz, żeby doceniać, a nie oceniać. Sądząc po zadowoleniu szóstoklasistów, którzy uczestniczyli w tej lekcji, na razie się to udaje.

Studentka III roku filologii polskiej UAM w Poznaniu

29 i 30 września po raz pierwszy spotkali się wszyscy uczestnicy Szkoły Ćwiczeń w Gminie Barcin.  Panie Małgorzata Wiland i Marzena Wolska powitały zebranych i opowiedziały o zadaniach Szkoły Ćwiczeń i korzyściach dla szkól współpracujących. Podzieliły się też informacjami związanymi z Budzącą się szkołą, którą Zespół Szkół został na początku września. 

Pani Violetta Panfil - Smolińska  reprezentująca KPCN Bydgoszcz przypomniała o metodzie projektu, a dr Krzysztof Wawrzyniak reprezentujący UAM w Poznaniu przygotował dla nas wykład z elementami warsztatu na temat: "Kształtowanie osobistej filozofii edukacyjnej". 

Moderatorki sieci opowiedziały, na czym będzie polegała współpraca w sieci.

Sieć nauczycieli przedmiotów przyrodniczych prowadzi pani Agnieszka Błażejewska.

Sieć nauczycieli języków obcych prowadzi pani Katarzyna Wachowska.

Sieć nauczycieli IT i matematyki prowadzi pani Sylwia Gwizdała.

Życzę powodzenia i owocnej współpracy.

Marzena Wolska 

Dyrektor Zespołu Szkół w Barcinie