Tym razem panie: Małgorzata Wiland i Emilia Pałecka przeprowadziły zajęcia informatyczne związane z wykorzystaniem narzędzi i aplikacji komputerowych służących do tworzenia projektów graficznych: Canva, WordArt. Temat lekcji brzmiał: Canvowe wariacje z kartką wielkanocną. Wielkanoc kojarzyła się dzieciom z: pisankami, zającem, barankiem z masła, koszykiem ze święconką, babką, palmą i… kartkami świątecznymi. A kartki przynosi listonosz…  A jak mowa o listonoszu, to zaraz wszystkim przychodzi na myśl nasza pani Ewa, która mimo, że jest już na emeryturze, odwiedziła uczniów i opowiedziała o swojej pracy. Na koniec spotkania pani listonosz wręczyła  każdemu z nich kartkę z życzeniami, która wywołała uśmiech na twarzach trzecioklasistów. Brawo za pomysł Drogie Prowadzące! Potem uczniowie z zapałem oddali się zadaniu przygotowanemu przez nauczycielki, czyli  tworzyli własne kartki świąteczne i  życzenia za pomocą narzędzia Canva. To trudne zadanie, ale trzecioklasiści poradzili sobie świetnie. Obserwujący mogli podziwiać dzieła uczniów, gdyż zostały one wydrukowane na drukarce zakupionej  dzięki środkom z  projektu. Uczniowie w parach ocenili swoje prace, wskazując mocne strony i ewentualne elementy do poprawy, których nie było zbyt wiele. Scenariusz zajęć opiera się na koncepcji kształcenia wielostronnego W. Okonia. Poznanie świata odbywało się za pośrednictwem aktywności spostrzeżeniowej i działaniowej uczniów, a o to właśnie chodzi we współczesnej szkole. Gratuluję pani Małgorzacie Wiland i pani Emilii Pałeckej świetnie przygotowanej i przeprowadzonej lekcji, a uczniom klasy 3 c aktywności i wykorzystania swoich cyfrowych umiejętności. 

Marzena Wolska

Panie: Katarzyna Wachowska i Izabella Forgiel zastosowały podczas lekcji na temat: Podróże kształcą- poznajemy kraje anglojęzyczne metodę  WebQuestu, która zawiera następujące  komponenty: wprowadzenie - rodzaj wstępu nakreślającego w jakiej sytuacji znaleźli się uczniowie; zadanie - opisujące oczekiwania nauczyciela co do tego, jak ma zostać rozwiązany problem i jak ma zostać przedstawione rozwiązanie; procedurę - czyli opis sposobu realizacji zadania; źródła - czyli listę zasobów niezbędnych do wykonania zadania; ewaluację - określenie sposobu oceny efektów pracy, który może zawierać listę kontrolną, pozwalającą uczniom na samoocenę własnej pracy  i sprawdzenie, czy zawarli wszystkie pożądane elementy zadania w odpowiedni sposób; podsumowanie - czyli końcową konkluzję zamykającą poszukiwania. Dzięki metodzie WebQuestu uczniowie rozwijali krytyczne myślenie, wybierali i selekcjonowali informacje, korzystali z różnorodnych źródeł internetowych. Metoda ta wymagała od uczniów refleksji i dostosowania formy informacji do ich potrzeb, przez co uniemożliwiła bezrefleksyjne kopiowanie i wklejanie danych, często bez poszanowania praw autorskich. Dzięki tej metodzie uczniowie klasy 8a stworzyli notatkę na bloga opisującą jeden z krajów anglojęzycznych najpopularniejsze wśród turystów miejsce w tym kraju. Ósmoklasiści wywiązali się z tego zadania znakomicie! 

Prowadzące zadały też pytanie kluczowe, które brzmiało:  Czy sneakersy są jadalne? Odpowiedź wydawała się prosta, ale uczniowie klasy 8a przewidzieli podstęp i nie odpowiedzieli od razu. I dobrze! Odpowiedź nie była jednoznaczna, bowiem sneakersy  to …buty, a tych nie można zjeść jak podobnie brzmiących snickersów.

Kolejna wspaniała lekcja, która pozwoliła uczniom i obserwującym zanurzyć się w języku angielskim. Dziękuję pani Katarzynie Wachowskiej i pani Izabelli Forgiel za jej przygotowanie i poprowadzenie, a uczniom za to, że pływali swobodnie w słownictwie i czasach.  

 Marzena Wolska

W trakcie zajęć zaszła swoistego rodzaju korelacja edukacji informatycznej, przyrodniczej i społecznej. W czasie zajęć uczniowie wykonywali bardzo interesujące zadania, odczytując kody QR, poszukując w Internecie wybranych informacji oraz programując ozobota.

Ich praca opierała się na aktywnym i twórczym działaniu o charakterze ekspresyjnym. To bardzo dobrze, bo kształtowanie innowacyjności, przedsiębiorczości i życiowej zaradności należy do najważniejszych zadań dydaktyczno – wychowawczych współczesnej szkoły. Jednym z jej wyznaczników jest otwartość na doświadczenia, do czego bardzo często niezbędne jest myślenie i działanie nieszablonowe, kreatywne i spontaniczne. To wszystko było na tej lekcji. Drugoklasiści stworzyli wspaniałe prezentacje związane z wylosowanym miastem, niektórzy wzbogacili je nawet o animacje i inne ozdobniki, które niewątpliwie podniosły wartość pracy. Podczas projektowania prezentacji zwrócili uwagę na: umiejętne zastosowanie kolorów, poprawną pisownię, podanie autora lub autorów, załączenie listy i źródeł wykorzystanych materiałów innych osób – pełen profesjonalizm.

Podczas lekcji pojawiły się między innymi elementy robotyki. Jednym z zadań było programowanie ozobota. Na podstawie przygotowanych przez nauczyciela kodów QR uczniowie poznali ozokody, dzięki którym wydawali robotom polecenia.

Ten miniaturowy robot zaliczany jest do tzw. „Line followerów”, czyli podążających wzdłuż wyznaczonych linii. Rozpoznaje też kolory oraz reaguje na polecenia, tzw. „OzoKody” np.: jeździ po wyznaczonych liniach, obraca się, podskakuje, zatrzymuje się, zawraca. Nasi młodzi programiści wspaniale wywiązali się z zadania – zaprojektowali drogę ozobotom, bawiąc się przy tym doskonale i mocno ćwicząc swoje mózgiJ

Obserwujący znowu chcieli się zamienić miejscami z uczniami, ale musiało im wystarczyć przyglądanie się z bliska jeżdżącym pojazdom.

Nie dziwię się im, bo dobrze przygotowana lekcja - a ta taką była - wciąga uczniów do środka i nie pozwala się nudzić.

Pani Elu, Pani Emilio, Uczniowie klasy 3 b, byliście wspaniali i twórczy. Dziękuję i gratuluję.

Marzena Wolska

Panie: Renata Dziurzyńska i Jolanta Gołębiewska ponownie w bardzo ciekawy sposób wprowadziły uczniów w temat lekcji. Tym razem wcieliły się w Czerwonego Kapturka i Wilka. Wilk namawiał dzieci do zjedzenia cukierków, dzieci poczęstowały się nimi, ale ich nie zjadły. Cukierki miały różne kolory papierków, które zdecydowały potem o przynależności do grupy. Kapturek natomiast niósł wielki kosz z produktami dla babci, a dzieci miały zdecydować, które produkty pomogą chorej staruszce. Poradziły sobie doskonale! Staruszka otrzymałaby tylko zdrowe produkty. 

To właśnie piramida, ale nie egipska tylko żywienia, była zagadnieniem wiodącym na tej jakże smakowitej lekcji. Piramida Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej to przedstawienie idei żywienia w bardzo przejrzystej formie. Przestrzeganie jej zasad daje szansę na zdrowe życie i dobre samopoczucie psychiczne. Podstawę powinna stanowić regularna, umiarkowana aktywność fizyczna — niezbędna w każdym wieku. Ruch wraz z urozmaiconą, odpowiednio zbilansowaną dietą, mają bezpośredni wpływ na jakość zdrowia. Dobrze, że dzieci uczę się tego tak wcześnie, by później nie mieć problemów ze zdrowiem. Podczas lekcji dzieci musiały też odpowiedzieć na pytanie kluczowe: Co by się stało, gdybyśmy nie jedli warzyw i owoców? Doskonale sobie poradziły, udzielając prawidłowej odpowiedzi i głośno krytykując niezdrowe przekąski i słodycze. 

Osiągnięciu założonych celów lekcji służyły metody aktywizujące, które sprzyjały pogłębianiu zdobytej wiedzy, jej operatywności i trwałości. Dzieci musiały dokonywać operacji myślowych podczas wykonywania podjętych działań. 

Jednak największą niespodziankę sprawiło uczniom ostatnie zadanie. Miały przygotować zdrową przekąskę, wzorując się na wylosowanym obrazku. Śmiechu i radości było co nie miara. Dzieci musiały poradzić sobie z obieraniem, krojeniem i przystrajaniem. To wcale nie było takie łatwe.

 Wspaniała lekcja, wspaniałe Prowadzące, wspaniali Uczniowie! Dziękuję też nauczycielowi wspierającemu – pani Małgorzacie Wiland za pomoc w realizacji zajęć. 

Marzena Wolska 

Tym razem uczniowie zmierzyli się z zagadkami geograficznymi i fizycznymi, pracowali w salach i na zewnątrz ( hol II pietra), wykonując skomplikowane zadania. Lekcja bazowała na założeniach techniki tzw. doświadczeń poszukujących C. Freineta oraz na metodzie grywalizacji. Technika doświadczeń poszukujących wyzwoliła w uczniach aktywność celową, która nastawiona była na wychodzenie przez uczniów poza dostarczone informacje. Aktywność ta wymagała działań twórczych, sprzyjała uczeniu się zachowań niekonwencjonalnych, kształtowaniu i rozwijaniu m.in. postawy badawczej, zaciekawienia światem oraz doskonaliła umiejętność twórczego rozwiązania problemu. Uczniowie podczas rozwiązywania zadań w grupach z wykorzystaniem wcześniej nabytej wiedzy i umiejętności,   sami poszukiwali odpowiedzi na pytania. Lekcja  miała charakter utrwalający i integrujący treści  z geografii i fizyki. Z geografii uczniowie skupili się się na kontynencie afrykańskim oraz pustyniach gorących i lodowych, a także wykorzystali współrzędne geograficzne do zakodowania rysunku. Z fizyki natomiast zajmowali się zjawiskami cieplnymi (temperaturą, konwekcją, zmianami stanów skupienia) oraz właściwościami materii (ciśnienie atmosferyczne). Ich zadaniem było rozwiązanie zaszyfrowanych zadań,  a uzyskane wyniki doprowadziły uczniów do odgadnięcia kodu niezbędnego do utworzenia mapy świata. Za każdą poprawną odpowiedź otrzymywali oni cyfrę, która była częścią kodu do 2 zamkniętych skrzynek. Następnie otwierali skrzynki, w których były umieszczone magnetyczne puzzle z mapą świata oraz słodka niespodzianka:) Ułożyli puzzle na tablicy w sali. Na zakończenie wskazali na złożonej mapie państwa świata, o których do tej pory uczyli się na lekcjach geografii (Japonia, Chiny, Indie, Kenia, Etiopia, USA, Kanada) oraz doczepiali ich flagi. Ta inspirująca lekcja spowodowała niezwykłą aktywność uczniów, pozwoliła sprawdzić i utrwalić wiedzę i umiejętności z wcześniej poznanych treści. Elementy grywalizacji wpłynęły na kreatywność, systematyczność i samozaparcie uczniów biorących czynny udział w procesie nauki.  Na każdym stanowisku czuwali nasi licealiści i pilnowali, aby uczniowie klasy 8 a bezpiecznie i spokojnie przeszli drogę od osiągnięcia celu. Brawo dla Wszystkich Uczniów!

Drogie Panie, dziękuję za przygotowanie tak wspaniałej i urozmaiconej lekcji. 

Marzena Wolska

Panie: Iwona Zbieranek i Dominika Wysocka Bieda doskonale przygotowały lekcję powtórzeniową, której temat brzmiał: Przyrodniczy escape room offline – część 1 „W poszukiwaniu zaginionej substancji”. Pragnę donieść, że obie grupy rozwiązały zagadki i wydostały się z klas, choć w sali biologicznej Stefan długo nie chciał oddać klucza:)

Scenariusz tej lekcji zbudowano w oparciu o strategie kolektywizmu, konektywizmu oraz konstruktywizmu. Pierwsza z nich polega na skutecznej, dobrze zorganizowanej i poprowadzonej współpracy, druga zaś to wykorzystanie informacji pozyskanych z dostępnych źródeł (niekoniecznie cyfrowych) i wskazanie użyteczności wiedzy i umiejętności. Trzecia strategia wiąże się z budowaniem wiedzy, ale również jej utrwalaniem i porządkowaniem. Zajęcia pomyślane są w formie dość powszechnej gry pod nazwą escape room, która polega na wykonaniu określonych zadań w celu wydostania się z zamkniętego pokoju. W praktyce szkolnej coraz częściej stosowane są wirtualne escape roomy (zadania online). Bardzo się cieszę, że podczas tej lekcji ósmoklasiści uczestniczyli w grze na żywo (offline), bo to ułatwiło im współpracę i dało wiele radości.  Podczas tych zajęć prowadzące nie wprowadziły nowych wiadomości i umiejętności, a mimo to realizowane były cele kształcenia ze wszystkich kategorii wg Niemierki, czyli zarówno zapamiętanie (A) i zrozumienie (B) wiadomości, jak i stosowanie tych wiadomości w sytuacjach typowych (C) i problemowych (D), gdyż przed uczniami postawiono  różnorodne zadania odwołujące się do wiedzy, teorii i praktyki wprowadzanych na wcześniejszych lekcjach, nawet w niższych klasach. Najważniejszym celem zajęć było rozwijanie kompetencji uznawanych za kompetencje XXI wieku, czyli: kooperacja, komunikacja, kreatywność i krytyczne myślenie.

Zdziwiło mnie, ze na zakończenie lekcji uczniowie 8a nie chcieli plusów ani bardzo dobrych ocen za wykorzystanie swojej wiedzy i umiejętności w praktyce. Poprosili o uwagi pozytywne i myślę, że prowadzące uwzględniły ich prośbę. Brawo 8a!

Szanowne Panie, uczestnictwo w takiej lekcji to przyjemność i intelektualne wyzwanie, dziękuję za wysiłek włożony w jej przygotowanie. 

Marzena Wolska

Panie: Agnieszka Błażejewska i Agata Baczyńska zaprosiły nauczycieli i studentów na lekcję przepełnioną eksperymentami do pierwszaków. Zastanawiałam się, jak uczniowie, którzy jeszcze nie umieją dobrze czytać i pisać, będą opisywali doświadczenie. Okazało się, że nauczycielki przygotowały karty pracy, na których uczniowie rysowali hipotezy, a  po weryfikacji to, co zaobserwowały. Pierwszaki miały do przeprowadzenia 4 eksperymenty, z którymi poradziły sobie rewelacyjnie i co najdziwniejsze, na stołach panował względny porządek:) To zasługa prowadzących, które zadbały, żeby uczniowie mieli pod ręką ręczniczki i koszulki do odkładania kart ćwiczeniowych.

Scenariusz lekcji oparty jest na strategii konstruktywistycznej zakładającej, że uczenie się polega na reorganizacji struktur poznawczych ucznia, a nie na rejestrowaniu przekazywanych informacji. Według konstruktywizmu nauczyciel ma inspirować do działania, stawiania pytań i poszukiwania odpowiedzi, co sprzyja rozwijaniu odpowiedzialności za własne uczenie się. Zalecane są metody aktywizujące oraz praca grupowa. To wszystko było podczas tej lekcji - nauczycielki przygotowały różnorodne pomoce dydaktyczne, które pobudziły uczniów do działania - dolewali, mieszali, potrząsali, ugniatali. Najmłodsi, pracując w grupach, pomagali sobie, dyskutowali i formułowali wnioski nie gorzej niż uczniowie z wyższych klas:)

Dzieci wyszły z lekcji bardzo zadowolone, tym bardziej, że ostanie ćwiczenie polegało na przygotowaniu mieszaniny z mleka i kakao. Nie obyło się, więc bez konsumpcji, podzieliły się nawet z obserwującymi zajęcia:)

Jeszcze jedna niespodzianka czekała na pierwszaki za drzwiami, mogli boso pospacerować po przygotowanej przez prowadzące cieczy nienewtonowskiej, co spowodowało, że ich radość była ogromna. Na korytarzu czekali też rodzice, którzy pomogli posprzątać po zabawie. 

Cieszę się, że mogę obserwować lekcje, które pomagają uczniom rozwijać skrzydła i cieszę się, że pracuję z nauczycielami, którzy potrafią to robić. Dziękuję paniom: Agnieszce Błażejewskiej i Agacie Baczyńskiej za wspaniale przygotowane zajęcia, a pierwszakom za zapał, dociekliwość, współpracę, uśmiech i wykorzystanie swojej wiedzy.

Metoda śnieżnej kuli pozwala każdemu uczniowi na prezentację swojego punktu widzenia i swoich przemyśleń. Cennym elementem tej metody jest możliwość poznania stanowiska innych osób i wspólne podjęcie decyzji, w tym przypadku dotyczyła ona wyboru odkrywcy. 

Na początku uczniowie pracowali w parach, samodzielnie opracowując problem, potem w czwórkach, a następnie w piątkach zajmowali się jego rozwiązaniem.  Na końcu stworzyli tylko dwie grupy, których zadaniem było zdecydowanie się na jedną postać/odkrywcę i zaprezentowanie jej na forum, w taki sposób, aby przekonać głosujących, że właśnie takiego odkrywcy i takiego wynalazku (zespół podzielił się zadaniami: część przygotowała postać, oklejając jednego z członków kartkami  z przydatnym słownictwem, a część wykonała rysunek wynalazku) potrzebuje współczesny świat. Na końcu ostateczną decyzję, w ramach podsumowania dyskusji, podjęła cała klasa, która głosując na stronie www.mentimeter.com, dokonała wyboru najbardziej przydatnego przedmiotu. 

A wybór był trudny, bo uczniowie z klasy 8a mieli wspaniałe pomysły - powstało urządzenie do kupowania perfum przez komputer, które daje możliwość powąchania produktu oraz samosprzątające buty. Czyż nie wspaniałe i bardzo przydatne nowinki technologiczne? 

Bardzo podobała mi się aktywność i pomysłowość uczniów, którzy jako miejsce  pracy wybrali sobie podłogę. Nauczycielki: pani Lucyna Taraska i Ewelina Ziętek scenariusz do tematu:  Dzień Nauki Polskiej - w Tobie też jest coś z odkrywcy,  oparły na kognitywnych strategiach uczenia się, co pozwoliło na modelowanie  postawy uczniów, dzięki czemu mieli oni możliwość odchodzenia od schematyzmu myślenia, uczyli się twórczego myślenia oraz bycia samodzielnym i odpowiedzialnym za swoje działania. Panie tylko moderowały lekcję i widać, że się dobrze bawiły, obserwując poczynania uczniów,   ale żeby tak mogło być, najpierw musiały się solidnie napracować w domu. 

Dziękuję Paniom i Uczniom, że mogłam obserwować Waszą aktywność i radość z wykonywania zadań.

Marzena Wolska

Lekcję na temat „Mierzę, ale co i czym?” przygotowały i poprowadziły panie: Renata Dziurzyńska i Jolanta Gołębiewska - mistrzynie tzw. aktywnych początków, które mają już na starcie pobudzić uczniów do myślenia i do wydedukowania, o czym będzie lekcja. Tym razem były to: ogromny ból głowy, złe samopoczucie, omdlenia, które jednak po zmierzeniu przez dzieci temperatury szybko przeszły... Tym sprytnym sposobem panie wprowadziły podopiecznych w temat lekcji.

Istota edukacji matematycznej prowadzi do stopniowego odkrywania i poznawania podstawowych pojęć, takich jak liczba czy działanie arytmetyczne. Proces ten oparty jest na intuicji matematycznej dziecka oraz własnych strategiach myślenia dziecka. Nauczyciel zobowiązany jest zatem tak zaplanować zajęcia, aby wiedza matematyczna stopniowo układała się w logicznie powiązany system prowadzący od myślenia konkretno-obrazowego w kierunku myślenia pojęciowego. Pomaga w tym spiralny i liniowy układ treści nauczania, który również   wpływa na doskonalenie procesów pamięciowych, rozwój aktywności poznawczej, zainteresowanie wykonywanymi czynnościami. 

 Osiągnięciu założonych celów lekcji służyły też metody aktywizujące oraz różnorodne zadania, które sprzyjały pogłębianiu zdobytej wiedzy, jej operatywności i trwałości. Była zabawa linijką, poszukiwanie miarek, zabawa z miarą krawiecką, która sprawiła uczniom dużo radości, zabawa "Jestem architektem", zadania tekstowe, ćwiczenia praktyczne w mierzeniu temperatury wody, ćwiczenia w posługiwaniu się termometrem pokojowym. Dużo tego…, jednak uczniowie nie nudzili się ani trochę i mimo, że lekcja trwała aż 1,5 godziny, nie widać było na ich twarzach zmęczenia. 

Cieszę się, że na lekcji mogłam zobaczyć pracę wszystkich dzieci i po raz kolejny być dumną z faktu, ze edukacja włączająca w naszej szkole to nie mit. Na zajęciach był obecny nauczyciel wspierający kształcenie specjalne, pani Małgorzata Wiland, która świetnie przeprowadziła swojego podopiecznego przez meandry matematyki.

Brawo dla Pań, brawo dla Uczniów z klasy 2b - to przyjemność oglądać jak pracujecie i żałuję, że tym razem nie widziałam całej lekcji.

Zajęcia za to obserwowali nauczyciele i studenci z barcińskiej Szkoły Ćwiczeń (15 osób) oraz nasza pani ekspert z KPCN-u Bydgoszcz - pani Wiesława Kitajgrodzka.

Marzena Wolska

Cieszę się, że na lekcji została wykorzystana strategia nauczania wyprzedzającego. Uczniowie musieli przygotować się do zajęć, wykonując w domu pewne doświadczenie, które potem omawiali na lekcji. Już od początku młodzi ludzie zostali postawieni w sytuacji problemowej, która motywuje do „uczenia się przez odkrywanie” (metoda problemowa). Nauczycielki, zadając w temacie lekcji pytanie:, „Dlaczego kość jest jednocześnie giętka i twarda?” stworzyły konflikt poznawczy, którego rozwikłanie pozostawili uczniom. Zachęciły ich też do poszukiwania i selekcjonowania wiadomości, argumentowania, negocjowania czy dyskutowania. W ten sposób podtrzymywały napięcie naukowe i sterowały procesem uczenia się. 

Na zajęciach przyrodniczych istotnym elementem jest korelacja międzyprzedmiotowa pozwalająca wskazać uczniom holistyczne ujęcie w uczeniu się.  Lekcja uwzględniała wybrane wiadomości i umiejętności z zakresu chemii – wyszukiwanie pierwiastków w układzie okresowym, przypomnienie ich symboli, wyjaśnienie, czym są sole, podanie ich przykładów oraz znaczenia biologicznego, odwołanie się do sposobów dokonywania obserwacji za pomocą zmysłów (dotyku, węchu, wzroku) oraz zasad bezpiecznej pracy podczas przeprowadzania eksperymentów.  Niezmiernie ważne w edukacji młodego człowieka jest również odniesienie do rzeczywistości i wykorzystania pozyskanej przez niego wiedzy do wyjaśniania i opisywania zjawisk i procesów zachodzących w codziennym życiu. Taką funkcję pełniło tutaj pytanie kluczowe.

Siódmoklasiści wykorzystali każdą okazję do podzielenia się swoimi przemyśleniami, byli bardzo aktywni i pomysłowi. Brawo dla Was!

Panie: Iwona Zbieranek i Dominika Wysocka - Bieda po mistrzowsku skorelowały biologię i chemię, pokazując, że nauka tylko wtedy ma sens, gdy jest ze sobą powiązana.

Lekcję wraz z uczestnikami projektu obserwowały również: pani Grażyna Szymańska - przedstawiciel kuratorium oraz pani Wiesława Kitajgrodzka - metodyk z KPCN Bydgoszcz.

Marzena Wolska

Uczniowie podróżowali po krainie kodowania i programowania, odwiedzając kolejne punkty, które sami zaprogramowali.

Nauczyciele tworzyli sytuacje edukacyjne, które pozwolili uczniom korzystać ze swoich zasobów -  wiedzy, umiejętności oraz efektywnej współpracy w grupie. Jednym z celów ogólnych lekcji było pobudzenie uczniów do kreatywnego działania i poszukiwania rozwiązań do stawianych zadań w zakresie przygotowującym do nauki programowania. Piątoklasiści byli bardzo aktywni i poszukiwali rozwiązań, pracując z Ozobotami -  małymi, ale bardzo inteligentnymi robotami do nauki programowania. Ozoboty zabrały  użytkowników w niesamowitą przygodę rysowania, rozwiązywania problemów i pracy grupowej. Za pomocą kolorowych kodów (na kartce papieru lub tablecie) uczniowie programowali zadania, które wykonywały potem roboty.  

Uczniowie bez problemów posługiwali się też grą edukacyjną Scottie Go! To połączenie aplikacji edukacyjnej z blisko stu zadaniami o rosnącym poziomie trudności oraz kartonowych, rozpoznawanych przez aplikację klocków służących do pisania programów. Gra doskonali umiejętności analitycznego i logicznego myślenia, uczy rozwiązywania skomplikowanych problemów i pracy w grupie, rozwija intuicję algorytmiczną. Z podziwem obserwowaliśmy podróżników, nawet trochę im zazdrościliśmy, bo tak świetnie się bawili. Niektórzy z obserwujących lekcję chętnie zamieniliby się z uczniami:)

Pani Sylwia i pan Michał świetnie przygotowali się do tej lekcji w domu i dzięki temu na zajęciach byli tylko pomocni w odkrywaniu wiedzy i właściwej organizacji pracy. Uczniowie Vb spisali się świetnie i powiedzieli, że chętnie wybiorą się jeszcze raz w taką podróż.

Marzena Wolska

Nic dziwnego, bo temat lekcji brzmiał:  Podróżowanie od kuchni- smaki świata na lekcji języka angielskiego. Założeniem metodycznym lekcji było zaprezentowanie zastosowania CLIL (Content and Language Integrated Learning, czyli metody zintegrowanego nauczania przedmiotu oraz języka obcego)  na lekcji. Wykorzystanie tej metody niesie z sobą wiele pozytywnych wartości. Z jednej strony uczniowie wzbogacają swój zasób słownictwa, utrwalają umiejętności językowe takie jak czytanie i słuchanie ze zrozumieniem, użycie wybranych konstrukcji gramatycznych, a z drugiej - uczą się języka poprzez zdobywanie wiedzy z innych dziedzin życia. Daje to możliwość rozwoju zainteresowań, a także poszerzenia wiedzy na temat innych kultur. Co więcej, rozwija samodzielność w korzystaniu z różnorodnych źródeł informacji w języku obcym. Pomocna w tym procesie okazała się metoda dramy, która pozwala na stworzenie sytuacji podobnych do naturalnych okoliczności zastosowania języka obcego. Wchodzenie w rolę pomaga skupić się bardziej na zadaniu i obniża poziom stresu, zaś praca w grupie pomaga kształtować kompetencje społeczne, niezbędne w życiu, w tym w przyszłej pracy zawodowej uczniów.

Już pierwsze pytanie pobudziło do pracy mózgi uczniów i wszystkich obserwujących zajęcia, a brzmiało ono tak:,  Co ma ze sobą wspólnego guacamole, lokum i świnka morska? Ciekawe, kto zgadnie? Uczniom udało się to pod koniec lekcji:)

A dlaczego pachniało jedzeniem? Po prostu - jednym z zadań do wykonania podczas zajęć było przygotowanie 

 tortilli. Ile było przy tym zabawy, radości i oczywiście języka angielskiego, wiedzą tylko prowadzące, uczniowie i obserwujący lekcję. Trochę pokażą zdjęcia:) Uczniowie wcielili się w rolę kucharzy i pięknie opowiedzieli, jak i z czego przygotowali posiłek. Widać było jak dobrze się czują, mogąc komunikować się w języku angielskim.

Dziękuję bardzo prowadzącym: pani Katarzynie Wachowskiej i pani Izabelli Forgiel za przygotowanie tej ciekawej i integrującej różne treści lekcji, a uczniom klasy 7e za wspaniałą pracę w grupie - miło było Was obserwować i słuchać:)

Marzena Wolska

Lekcję na temat" Shopping in my town" przeprowadziły panie: Elżbieta Kwiatkowska i Agnieszka Safijan w klasie 3c.

Proponowane zajęcia  miały na celu utrwalić i przyswoić słownictwo oraz zwroty związane z zakupami w centrum handlowym. Panie podjęły próbę przygotowania dzieci do wyjazdów poza granice naszego kraju, gdzie będą potrafili dokonać samodzielnie zakupów w wybranym sklepie. Ponadto, uczniowie poprzez przeliczanie, kalkulowanie, planowanie oraz decydowanie o własnym wyborze towaru usprawnili także  kompetencje w zakresie przedsiębiorczości i kompetencje matematyczne oraz kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się, bo wspólnie decydowali, co mają kupić i liczyli, czy mają na to wystarczającą ilość pieniędzy.

Półtoragodzinna lekcja była przeplatana muzycznymi przerywnikami, w pewnym momencie zobaczyliśmy nawet dwie panie w pięknych kapeluszach, które zaśpiewały fragment piosenki Abby "Money, Money, Money" z Musicalu Mamma Mia :)

Wszystkim obserwującym lekcja się podobała, a jeszcze bardziej zadowoleni byli uczniowie, którzy niechętnie opuszczali klasę:)

Marzena Wolska

Temat lekcji brzmiał tajemniczo:  Ważny jak waga. Ta gra słów już od początku zaintrygowała uczniów klasy 1b.  Mierzenie i ważenie to jedna z tych umiejętności matematycznych, która przydaje się praktycznie codziennie. Nie zdajemy sobie sprawy, jak często posługujemy się różnymi jednostkami miary oraz masy. Należy więc pokazywać dzieciom, czym są te jednostki w zabawie i w codziennym życiu. Prowadząca lekcję wywiązała się z tego zadania znakomicie, dzieci miały na stolikach wagi, prawdziwe odważniki - nawet dwukilogramowe, bardzo ciężkie, o czym głośno komunikowały:).  W edukacji matematycznej najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. Stanowią, one podstawę, na której umysł dziecka stworzy pojęcia i umiejętności. Rozwijają one myślenie, hartują dziecięcą odporność, tworzą pojęcia i doskonalą umiejętności. W trakcie tych doświadczeń dziecko musi mówić, a nazywanie przedmiotów oraz wykonywanie czynności sprzyja koncentracji uwagi i pomaga dziecku dostrzegać to, co ważne. Dzieci były skoncentrowane na wykonywaniu zadań, bez problemów, po przeprowadzeniu doświadczenia z piórem i gumką, sformułowały wniosek: pióro jest lżejsze niż gumka, bo spada wolniej na podłogę, zbudowały swoje wagi z wieszaków na ubrania, wykorzystując do tego paczki foliowe, wykonywała zadania matematyczne sprawdzające wcześniej nabytą wiedzę.

Odniosłam wrażenie, że dzieci po tej lekcji czuły pewien niedosyt związany z ważeniem. Pani Anita Rzepka obiecała, że będą miały jeszcze okazję ważyć i mierzyć na kolejnych zajęciach.

 Przeprowadzenie takiej lekcji wymaga wielu przygotowań, a panie: Anita Rzepka i Natalia Baranowska poradziły sobie z tym doskonale. Jestem też pod wrażeniem wytrwałości, pracowitości i uważności Pierwszaków, bo ta lekcja trwała aż 1,5 godziny.

Marzena Wolska

To ważne, aby uczniowie przeprowadzali proste eksperymenty naukowe, wykorzystując do tego zdobytą wcześniej wiedzę. Tak właśnie robili uczniowie klasy 4c na lekcji przyrody. 

Lekcja bazowała na założeniach metody naukowej, co pozwoliło uczniom na kształtowanie i rozwijanie m.in. postawy badawczej, zaciekawienia światem oraz doskonalenie umiejętności samodzielnego rozwiązania problemu. Uczniowie już od początku zajęć byli "zmuszani" do myślenia, bo pani Jolanta - Lubecka - Grobelna zadała pytanie:,  Dlaczego pranie wysycha? Następnie nauczycielka zaprosiła do sali gościa, który ubrany był w ciepły szalik, czapkę, grube skarpety itp. Gość komentował swój ubiór,  odnosząc się do temperatury, ale jeszcze nie używał tego określenia. Dotknięty różdżką”,  która miała postać termometru, zdjął ciepłą odzież. Wyjaśnił przy tym powód zmiany swojego stroju – zrobiło się cieplej. Gość zdjął kolejne elementy stroju i dokonała się ostateczna przemiana – został w letnich elementach ubioru – krótki rękaw, bose stopy. Jeszcze raz wskazał przyczynę – teraz jest gorąco. Nauczyciel prowadzący zapytał uczniów, co spowodowało zmiany ubioru gościa. Uczniowie odpowiedzieli, że temperatura i w ten sposób poznali temat i cel lekcji. Następnie nauczycielki (tajemniczy gość to pani Iwona Zbieranek-współprowadząca zajęcia) poinformowały uczniów, że na lekcji będą eksperymentowali. 

Młodzi badacze podczas wykonywania doświadczeń wykorzystali:  termosy z kostkami lodu,  termometry, zlewki,  kolby stożkowe, szkiełka zegarkowe, ręcznik papierowy, czajnik bezprzewodowy. Swoje obserwacje zapisywali na specjalnej karcie pracy - na początku musieli postawić hipotezę do pytania badawczego, następnie przeprowadzić doświadczenie, wpisać, co zaobserwowali i wyciągnąć wnioski. To prawie jak na maturze... Widać było, że uczniowie bardzo zaangażowali się w pracę, a nauczyciele tylko dostarczali wskazówek, widać też było, że uczą się współpracować w grupie - dzielili się pracą, dyskutowali, porównywali wyniki. Na końcu bez problemu odpowiedzieli na pytanie kluczowe:) Brawo 4c. 

Pani Jolanta Lubecka - Grobelna i Pani Iwona Zbieranek  przeprowadziły bardzo ciekawą lekcję opartą na Metodzie IBSE. Dziękuję im za to, bo umiejętność poszukiwania, dociekania i krytyczne myślenie to kompetencje bardzo potrzebne w dzisiejszych świecie. 

Tak trzymać Drogie Panie! 

Po raz kolejny gościliśmy w klasie 2 c i po raz kolejny cieszyłam się, że mogłam być na lekcji, na której uczniowie sami dochodzili do wiedzy i byli tak przyjaźnie nastawieni do siebie. A o to chodzi we współczesnej szkole!

Już od samego początku drugoklasiści byli zaintrygowani, bo Panie, rozpyliły nad nimi kropelki wody. Bez problemów, więc odgadły, jaki temat będą rozpracowywać:)

Panie: Monika Wardęcka i Emilia Pałecka przygotowały lekcję na temat wody, a uczniowie sami doszli do wniosku, że bez wody nie ma życia.

Scenariusz zajęć opiera się na koncepcji kształcenia wielostronnego Wincentego Okonia. W znacznym stopniu odwołuje się do strategii P, czyli samodzielnego dochodzenia do nowej wiedzy poprzez odkrywanie i rozwiązywanie problemów oraz strategii O – koncentrującej się na działaniu i rozwijaniu operacji umysłowych uczniów. Poznanie świata odbywa się za pośrednictwem aktywności spostrzeżeniowej i działaniowej człowieka. W procesie uczenia się nie można oddzielić myślenia od działania i przeżywania, dlatego tak istotne jest, aby uczeń miał szansę doświadczać różnych form aktywności w trakcie lekcji, wówczas istnieje szansa na trwałe przyswojenie wiedzy. Jestem pewna, że po tej lekcji uczniowie rozumieją znaczenie wody dla życia, ludzi, zwierząt, roślin, znają jej stany skupienia (wszystkie stany zobaczyli podczas eksperymentowania) oraz obieg wody w przyrodzie. Drugoklasiści doszli też do wniosku, że wodę należy oszczędzać, bo kiedyś może jej zabraknąć. Kolejny raz podkreślam - SAMI! 

Pani Moniko, Pani Emilko, Pani Joasiu, Uczniowie klasy IIc, wszyscy obserwujący lekcję (zdalnie też) byli pod wrażeniem tej bezpośredniej relacji ze światem